Ne demek şimdi bu. Niye aşık olamıyorum ki! Sebebi basit. Zaten aşığım. Halihazırda aşıksam eğer, nasıl bir başkasına aşık olabilirim ki?
Nasıl diyim mesela... Hmmmmm... Öyle bir kıza aşığım ki. Hiç umut yok dememeliyim. O da beni seviyor çünkü. En azından son gördüğümde öyleydi!!! Bana bişey demesine gerek yok. Halini, hareketlerini, bana bakışını görsen sen de anlarsın. Bu kız buna aşık dersin mutlaka. Müneccim olmaya gerek yok bunu anlamak için. Beni bırakması gerektiği günden beri tüm çabam hayatımı devam ettirmeye yönelik. Onu bile zor başarıyorum bazen. Çok açık anlatamıycam ama beraber olmamız pek mümkün değil işte!!!... Neresinden bakarsan bak bu eziyeti çekiyor olmak hiçte adil değil. İsyan etmiyorum. Yoktur öyle huylarım. Bazen kızmıyor da değilim. Biraz gayret ve savaşmak gerekmez miydi diyorum. Kendimce yapabileceklerimi yaptım diyorum ama o da öyle düşünüyo mudur bilmiyorum. Bu kadar sene sonra bu hikayenin sonu mutlu son olmalıydı. Biraz kızgınım, biraz da kırgın. Kızgın yada kırgın olmaya hakkım olmasada kendimi öyle hissediyorum işte. Depresyondan olsa gerek! Ama Onu hala ççookk ama ççookk seviyorum. Kahretsin! Allah beni bildiği gibi yapsın. Böyle kötü ve sitemkar yazsamda biliyorum ki, şimdi, tam şu anda karşıma dikilse ve bana öyle baksa, ben yine erirdim, biterdim!!!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder