Bir duygu kapladı heryanımı. Özlem desem özlem değil, sevgi desem sevgi değil!!! Tarif edemiyorum. Anlayamıyorum! Hergünün sabahı "Sen" diyorum, gecesi "Sen" diyerek gözlerimi kapatıyorum. Tek bir resmin var elimde! En hoşuma gideni :-) Telefonun aklımda kazılı, mail adresini biliyorum... Evinin yerini, işyerini biliyorum... Sana ulaşabilmek için herşey var elimde. Cesaretten başka herşeye sahibim. Korkuyorum. Sana ulaşmaya, Seninle konuşmaya korkuyorum! Ama bir o kadar da çok istiyorum herbirini. Kafamdan değişik fikirler geçiyor. Mesela bir gün atlayıp gelsem, Seni arasam... Gelirmisin acaba! İşte korkum bu noktada başlıyor. Ya hayır dersen! Ya gelmezsen!!! Vazgeçiyorum bir anda. İşyerini arayabilirim mesela. Konuşabilir misin ki! Konuşsan da ne diyebilirsin ki!!! Cep telefonunu çaldırıp aramanı bekleyebilirim. Arar mısın acaba!!! Ararsan da ne dersin ki bana!!! En önemli soru şu; Herhangi birini yaptığımda hangi ruh haline denk gelirim??? Kötü bir zamana denk gelirsem, Sende bana kötü bişey dersen!!! Geçmişten ders almak lazım dimi... Ben bu hareketi bir kere yaptım. Sonucu çok kötü oldu benim için. Yine aynı şeyi yaşamak istemiyorum. Bir ikincisine ne kadar dayanabilirim bilmiyorum! Aslında kendime güvenemiyorum. Belkide çok iyisin şu anda. Tüm sorunların çözüldü belkide. Ben tekrar ortaya çıkıp herşeyi berbat eden biri olmak istemiyorum. Tüm psikolojini alt üst eden adam sıfatını taşımak istemiyorum. İyimisin acaba? İyi olduğunu bilsem, bir şekilde bilsem... Heşeyin yolunda olduğunu, psikolojisinin iyi olduğunu, sorunlarını hallettiğini bilsem çok rahatlıycam aslında. Bilsem, sanki şu tarif edemediğim, bastırılması gün geçtikçe zorlaşan o garip duygu hafifleyecek gibi hissediyorum. Her fırsatta daha iyi olması için dua ediyorum. Rabbim yardımcısı olsun inşallah.
Birbiriyle zıtlaşan iki söz verdim Ona. Dedim ki, "Git" dediğinde giderim, yok olurum. Yine dedim ki, "Nolursa olsun Seni asla bırakmıycam, bu sefer olmaz!". Şimdi hangi sözümü tutmalıyım???
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder