Aradan seneler geçti. Görüşmeyeli 9 yıl, konuşmayalı çok daha fazla olmuştu. Herşeyde bu cümlenin kurulmasıyla başladı. Çok ayrıntıya girmiycem. Aslında belkide en önemli noktaları buraları ama ayrıntı verirsem kim olduğum da ortaya çıkar. Yaklaşık 1 sene süren bir ilişkimiz oldu. Her anı aşkla yoğrulmuş, sevginin tavan yaptığı, ayaklarımın yerden kesildiği müthiş zamanlar yaşadım bu dönemde. Elimden geldiğince yanında olabilmek, Ona güç verebilmek için tüm gücümü sarfettim. İlerleyen zamanlarda yine birşeyler ben anlayamadan değişti! Bir süre görüşmesek demeye başlamıştı! İlk söylediğinde kabullenemedim dediği şeyi. Bir süre görüşmeyelim! Onu o kadar iyi tanıyordum ki, ne olduğunu anlamam için sadece ses tonunu duymam yeterliydi. Bir ümitti işte benimkisi. Boş bir ümit.
Ama şu anda, en azından sebebime yapıştığıma inanıyorum. Mutlaka yanlışlarım olmuştur. Mutlaka eksik yaptığım şeyler olmuştur. Ama beni ben yapanı son damlasına kadar Ona verdiğime inanıyorum. Yine eski günlerdeki gibi olmuştu. Onun ısrarı üzerine Onu bir süre yalnız bıraktım ve yine ellerimden kayıp gitti. Çok detay veremiyorum. Ama verebilseydim, halen seni seviyodur derdiniz. Mecburi ayrılığımızın üzerinden ne kadar zaman geçti hatırlamıyorum şu anda! Bana yıllar geçmiş gibi geliyor. Olmadı tabiki o kadar. Az oldu. Belki iki ay olmuştur. Belki de üç! O anda biraz kızdım. Kırgınlığım çok daha fazlaydı. Yaşanılanları kimse inkar edemez. Ama isterdim ki, beni o durumda bırakmasın. Olayların karmaşasından olacak ki, ruhum dayanamadı ve iflas etti. Depresyonumun en dip yaptığı zamanda yapmasaydı keşke. Bir kaç iyi niyetli hareketi yada birkaç iyi sözü beni biraz olsun düzeltirdi. Depresyonumun sebebi de şu "Bir süre görüşmeyelim!" ve türevleri düşünceleriydi. Bana hayatından bir iki yapmacık gün ayırsaydın çok mu şey vermiş olurdun?
Yorgunum
Artık aşktan
Sensiz baştan başlamam
Kendimi kandırmam
Yıllar geçmiş
Aşklar dinmiş
Derken bir gün çıktın karşıma
Aldın koynuna
Şimdi neden yoksun yar
Çok yorgunum
Artık aşktan
Sensiz baştan başlamam
Kendimi kandırmam
Uzaktasın belki başka kollardasın
Kim bilir kimlerin koynundasın
Çok yorgunum artık aşktan
Sensiz baştan başlamam
Kalbimi kandırmam
Çok yorgunum çok artık aşktan
Sensiz baştan başlamam
Kendimi kandırmam
Çok yorgunum sensiz aşktan
Artık baştan başlamam kalbimi kandırmam
Ona söz vermiştim. Git dediğinde giderim demiştim. Kaybolurum, yok olurum demiştim. Öyle de oldu. Ben sözümü tuttum. Tutmaya da devam ediyorum. Ama çok zor. Bu sözü tutması çok zor. Tekrar ortaya çıksam ortalık fena karışacak. Onu da biliyorum. Zaten çok kötü durumda. Ona bunu yaşatamam. O iyi olsun, şağlıklı olsun diye ne kadar çok çaba sarf ettim bilemezsin! En son görüşmemizde iyiydi.. İnşallah daha da iyi olmuştur sonrasında. İkilemim çok kötüydü. Karşımda herşeyden çok sevdiğim biri var. Onu çok seviyorum. Deliler gibi de aşığım. Ama doğruyu yapmasının tek yolu beni bırakması. Hep iyi olsun isteyen ben ne yapmalıydım bu durumda! Israrcı davransaydım kötülük yapmış olacaktım. Allah bilir ama yanlış'ı yapmasını sağlayacaktım belkide. İyi olması için ben olmamalıydım ortalıkta. Aynı zamanda iyi olması için ben olmalıydım! Bu nasıl bir hayattır ki! Nasıl bir şeçim hakkıdır! Her iki durumun da kötü olduğu bu seçimi nasıl yapabilirdim ki! Artık çok zor yaşıyorum. Zaten berbat olmuş hayatım iyice çekilmez bir hal aldı. Onunla bütün bağlantımı kestim. Acaba iyimidir? Sağlıklımıdır? Hiçbirşey bilmiyorum. Çok ta merak ediyorum. En azından hayatında iyi bir yerim olsun istiyorum. Belki bir gün O da "Keşke..." der. "Keşke git demeseydim" der belkide!!! Desin mi? Demesin mi? İşte bu bile zor cevaplanacak bir soru. Bunu demesi için kötü zamanlar geçirmesi gerek. Ama ben bunu istemem ki! Kötü bir anı bile olsun istemem ki! Derse bana dönebilir de demek! Bunu da çok isterim. Ama herşeyden önce, hayatım boyunca istediğim gibi, sadece ve sadece iyi olmasını istiyorum.
Bundan 14 sene önce Ona evlenme teklif etmek için aldığım yüzük halen çekmecemde saklı. Yine veremedim! Bu sefer vermek için fırsatım dahi olamadı! Gelsin diye bekleyemedim bile!!! Ben ne yapıcam şimdi! Hiç bilmiyorum. Hiç... O kadar yıl sonra geldiğim nokta yine aynı. Ölmek istiyorum. Yok olmak istiyorum. Kaçıp gitmek istiyorum! Geldiğim noktada yine koca bir HİÇ var... Koskoca bir HİÇ!!!...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder