Yine kötü bir gün...

İlaç bağımlısı olmaktan korkar oldum! Bin çeşit ilaç içiyorum. Doktora gidiyorum güya! Birsürü farklı psikiyatriste gittim. Hep aynı şeyler. Depresyondasın!!! Tamam depresyondayım diyelim. E peki nasıl düzelecek bu illet. Habire basın antidepresanları. Bütün gün leyla olalım. Gerçi onlar da kesmiyo artık. Hem niye depresyonda olmam gerekiyor ki! Üzülüyo olamaz mıyım? Normal değil mi üzülmem! Bende birsürü araştırdım ordan burdan... Seninki Takıntılı Aşk deseler anlarım mesela. Daha bu teşhisi koyan olmadı. Ya da ne biliyim işte... Ama nasıl üzülmiyim ki ben!!!... Ne berbat bir haldeyim. Ayrıca benim yaşamsal bir sıkıntım yok. İdare ediyorum bir şekilde. Yalancı gülümsemeler, sahte mutluluklar... İyi beceririm bunları. Ama her yalnız kaldığımda aklımda hep O var. Bu bazen hoşuma gidiyor. Hayal etmek. Güzel anları düşünmek. Genellikle de hoşuma gitmiyor! Özlüyorum. Deli gibi özlüyorum. Kalkıp yanına gidesim geliyo. Gidemiyorum tabiki!!! Bende moral bozukluğu görüntüsü veren şey özlemim aslında. Kimseye anlatamıyorum da! Onu çok merak ediyorum. Nasıl acaba? Haber de alamıyorum ki bir şekilde! Sonra da düşünüyorum. Hadi diyelim ki haberini alabildim. Ya kötüyse!!! O zaman napıcam! Duramam ki ben. Diğer taraftan bişey de yapamam! Öyle salak gibi izlerim işte!!! Önceden olduğu gibi! En kötü şey bişey yapamamak zaten! Oturup seyretmek zorunda kalmak en kötüsü! Bir şey yapmaya kalkışsam daha da kötü olacak! Offfff... Ufffffff.... ve Pufffff... İşte bu bloğun adı bu yüzden böyle. Yakında doğum günü var. Aklımdan bin tane şey geçiyor. Şunu alsam da göndersem vs.... Hiçbirini yapamıycam biliyorum! Hiçbirşey yapmamış olmam Onun için "Beni unuttu!" anlamına mı gelir acaba? Yoksa aslında mutlaka birşey yapardı ama yapamaz mı der!!! Belkide aklına bile gelmem dimi!!!